Placeholder image

De bikini past straks niet, met al die chocola

13 juli 2018
Cho­co­la, fles­sen wijn en mok­ken. Tien­tal­len juf­fen en mees­ters wor­den van­daag - de laat­ste dag van het school­jaar - over­stelpt met ca­deau­tjes van leer­lin­gen en hun ou­ders. Iets per­soon­lijks is fa­vo­riet on­der le­ra­ren. ,,Ik ben het meest blij met een kaartje met wat woor­den'', zegt een juf. (Bron: Leidsch Dagblad, 13 juli 2018, Liza Janson)
Op een ta­fel in de Leid­se Haan­stra­school lig­gen re­pen cho­co­la en an­de­re ca­deaus. Juf Cat­he­lij­ne Mar­tijn wijst er­naar. ,,Het is heel lief dat ze aan je den­ken, al­leen ga ik niet in mijn bi­ki­ni pas­sen als ik al deze cho­co­la op­eet. ’’ Ei­gen­lijk is ze het meest blij met lie­ve kaart­jes en te­ke­nin­gen. ,,En een dik­ke knuf­fel: kom maar door!’’ Wat ze met alle ca­deaus doet? ,,Die stal ik eerst thuis even uit.’’ Daar­na eet ze al­les op, de werk­jes en kaart­jes be­waart ze. ,,Daar­om heb­ben le­ra­ren al­tijd zo’n gro­te vlie­ring'', lacht ze.

Over het school­plein van de Lo­rentz­school in Lei­den schalt mu­ziek. Kin­de­ren staan in een sliert te­gen­over el­kaar. Ze hou­den hun han­den in de lucht zo­dat acht­ste­groe­pers er­on­der­door kun­nen. Ou­ders klap­pen. Een juf krijgt een doos cho­co­laatjes in haar han­den ge­drukt van een moe­der.

Moe­der Chris­ti­ne Ser­viss staat op het Lo­rentz-plein om haar oud­ste uit te zwaai­en. Ze heeft de juf een boed­dha ge­ge­ven om haar te be­dan­ken. ,,Met een boed­dha geef je al­les: lief­de en ge­luk. Het heeft een sym­bo­li­sche waar­de.’’ Waar­om ze de juf­fen en mees­ters ie­der jaar een ca­deau­tje geeft? ,,Ze zijn er het hele jaar voor hen ge­weest. Het is als af­scheid, dat ze goed ge­pres­teerd heb­ben.’’

Het is niet zo be­lang­rijk wat je geeft, zegt di­rec­teur Henk Fren­ken van ba­sis­school de Duk­dalf in Lei­den. ,,Het gaat niet om het ca­deau, maar om de waar­de­ring. Het is geen en­ke­le ver­plich­ting, maar een leuk ge­baar.’’ Toen hij zelf nog voor de klas stond, was hij het meest blij met per­soon­lij­ke ca­deaus. ,,Ik heb het groot­ste ge­deel­te nog. De wijn en de cho­co­la zijn op, maar de te­ke­nin­gen en spul­len met een tekst­je heb ik nog, dat is waar­de­vol.’’

Niks ge­ven is ook pri­ma, zegt di­rec­teur Bri­an Groot van de Haan­stra­school. ,,Onze le­ra­ren zijn over­al blij mee, ze hoe­ven niet iets tast­baars als een ca­deau te krij­gen.’’ Klopt, vindt juf Si­mo­ne. ,,Met die lie­ve kaart­jes en te­ke­nin­gen ben ik het meest blij.’’

De le­ra­ren mer­ken dat dat win­kels de laat­ste ja­ren steeds be­ter in­spe­len op ca­deaus voor juf­fen mees­ters. ,,De com­mer­cie speelt er gre­tig op in. Je kan je kont niet ke­ren of je ziet het'', zegt juf Cat­he­lij­ne. ,,Je ziet nu veel meer voor­ge­druk­te din­gen dan een paar jaar ge­le­den.’’ Ook ad­junct-di­rec­teur Ri­chard van den Berg van de Lo­rentz­school merkt dat. ,,Mok­ken met snoep zie je veel. Ik was gis­te­ren nog bij de Etos, het stond er vol met 'voor de juf’-spul­len.’’

Moe­der Kat­ja van Kra­nen­berg kijkt naar de acht­ste­groe­pers op het Lo­rentz-plein, ook haar kind loopt er­tus­sen. Als be­dank­je krijgt de juf een kaars. ,,De klas­sen­ou­ders heb­ben dat be­dacht, ie­der­een geeft een kaars. Dan heeft de juf een heel pla­teau kaar­sen en kan ze er het hele jaar weer even aan den­ken. Op deze ma­nier heeft ze ook niet vijf­tien soor­ten frut­sels.’’

Of er een on­der­lin­ge strijd is tus­sen ou­ders wie het mooi­ste ca­deau geeft? ,,Ik ge­loof niet dat men­sen te­gen el­kaar op­bie­den'', zegt een moe­der. ,,En als je dat al doet, is het so­wie­so han­di­ger om dat aan het be­gin van het jaar te doen dan aan het eind'', zegt ze met een knip­oog. ,,Dan kun je de juf nog om­ko­pen.’’