Placeholder image

De heropening zorgt voor blijdschap en bezorgdheid op basisschool Anne Frank in Leiden

05 februari 2021
Gemengde gevoelens zijn er op de Leidse basisschool Anne Frank over de heropening, komende maandag. Blijdschap is er over het feit dat er weer hele klassen op school zullen zijn. Tegelijk leven er vragen als: is het echt wel veilig? En waarom moet het op zo'n korte termijn?

,,Eigenlijk zijn we een speelbal van de politiek'', oordeelt Gerritje Snip, juf van een groep 7/8. Hoewel ze haar kwetsbare ouders wederom een tijdlang niet zal kunnen zien. overheerst bij haar de vreugde: ,,Net als veel collega's heb ik nu eenmaal een juffenhart. Kinderen in mijn klas beschouw ik als míjn kinderen. Ik wil niet alleen dat ze leren rekenen, lezen en schrijven, maar net zo goed dat ze zich staande leren houden; dat ze voelen er ook als mens kunnen zijn.''

Leren lukte haar hoogbegaafde leerlingen ook vanuit huis heel aardig, is haar indruk. Op sociaal gebied gaat het soms minder: ,,Sommige kinderen missen echt wat. Daarom heb ik deze week ook een leerling naar school laten komen.'' En het wérkte. Ze zag hem door school huppelen en diens thuisfront meldde dat hij in weken hij niet zo blij was geweest.

Verplichtingen

Om de scholen zo veilig mogelijk te kunnen openen, presenteerde het ministerie van onderwijs woensdag een aanvullende reeks verplichtingen, dringende en minder dringende aanbevelingen. En het is aan de scholen hoe ze met die laatste categorieën omgaan. Om te voorkomen dat leerlingen uit verschillende groepen elkaar kunnen besmetten, is op de 'Anne Frank' al snel besloten om het atrium te sluiten dat tussen de lokalen in zit. Want daar zitten juist vaak koppels van verschillende leeftijd, bijvoorbeeld om iets uit te zoeken. Ook zijn pauze- en overblijftijden aangepast.

Het idee om de groepen in midden- en bovenbouw in groepjes of koppels in te delen - om te voorkomen dat bij een besmetting hele klassen minimaal vijf dagen in quarantaine moeten - zorgde al direct voor weerstand in het team. ,,Want kinderen willen juist bewegen, zeker de wat jongere'', weet directeur Karin Landman. ,,En als je vanuit je eigen groepje achterover leunt, zit je in een ander groepje. Bovendien: wie kan tegenover de GGD garanderen dat er over en weer geen contact is geweest?''

Uiteindelijk besloot het team deze donderdagmiddag om het alleen in de groepen 7 en 8 te doen, dus ook bij juf Gerritje. ,,Qua ruimte kan het'', meldt ze. ,,Anders dan veel collega's heb ik maar twintig leerlingen in de klas. Maar ik betwijfel of ik de koppels de hele dag in de gaten kan houden. En wanneer kinderen naar de wc moeten, wordt het helemaal lastig. Volgens het ministerie moeten ze een mondkapje op wanneer ze te dicht bij leerlingen van andere groepen kunnen komen. Maar hoe kan ik dat nou zien? Bij het ontsmetten van de handen leerde de ervaring dat dat een paar dagen goed ging en al snel wegzakte. Terwijl je, toen twee ouders besmet waren geraakt met het virus, merkte hoe bang leerlingen daardoor werden.''

Diep in haar hart is de directeur bang dat de heropening maar van korte duur zal zijn. ,,Dat we nu alles weer optuigen en kinderen blij maken dat ze hun klasgenootjes weer zien, maar over paar weken weer dicht moeten omdat de piek veel te hoog is. Dat heen en weer gaan is veel kwalijker voor kinderen en leerkrachten dan wanneer we wat langer doorgaan met thuisonderwijs.''

Spanning

Sterker nog, ze was ervan overtuigd dat dat thuiswerken tot de voorjaarsvakantie het motto zou blijven: ,,Ook omdat we dan meer weten van de onderzoeken naar Britse variant en de besmettelijkheid daarvan. Nu is de onderbouwing wat minder sterk. En dat zorgt voor extra spanning onder het personeel.''

Toch lijken bijna alle onderwijzers er maandag te staan. Omdat volwassenen veel besmettelijker zijn dan kinderen, is de school voor een aantal zaken afhankelijk van ouders. Zo wil het ministerie dat ze bij het ophalen van hun kinderen afstand houden en mondkapjes dragen. Doen ze dat niet, dan moet een school ze erop aanspreken. Voor dat laatste voelt Landman weinig. Wel wil ze ze in de nieuwsbrief van vrijdag 'aanspreken op hun 'verantwoordelijkheid': ,,Melden dat we het met elkaar moeten doen.''

De minister zou ze graag meegeven dat die wel erg gemakkelijk over een cruciaal punt heen stapt: ,,Want er is straks geen noodopvang op school meer mogelijk voor kinderen die, met klas en onderwijzer, minimaal vijf dagen in quarantaine moeten na een besmetting. Dus ook niet wanneer ze ouders hebben met een cruciaal beroep.''

Bron: Leidsch Dagblad, 04-02-2021