Placeholder image

Kinderombudsvrouw begint landelijke toer bij Leidse basisschool De Vlieger

02 september 2016
,,Weten jullie waarvoor ik op deze school ben?’’, vraagt kinderombusvrouw Margrite Kalverboer aan een klas kinderen van SBO de Vlieger in Leiden. Ze kijken haar met grote ogen aan, zeggen niets. ,,Ik ben de kinderombudsvrouw’’, antwoordt ze. ,,De kinder...watte...?’’, roept één van de leerlingen van achter uit de klas. (Bron: Leidsch Dagblad, Liza Janson, 2 september 2016)

De pas aan­ge­tre­den kin­der­om­buds­vrouw bracht gis­ter­och­tend een be­zoek aan de Leid­se ba­sis­school voor spe­ci­aal on­der­wijs. Het eer­ste be­zoek van een hele reeks. Met haar team maakt ze een toer van zes we­ken door het land. ,,Om van kin­de­ren zelf te ho­ren wat be­lang­rijk voor hen is. Zo kun­nen we in beeld bren­gen aan wel­ke kin­der­rech­ten we aan­dacht moe­ten be­ste­den.’’

Vraag het de leer­lin­gen van De Vlie­ger en ze heb­ben er wel een ant­woord op. ,,Er moe­ten min­der ver­plich­te vak­ken wor­den ge­ge­ven'', vindt Max. Op zijn vo­ri­ge school had hij veel vak­ken, nu is er meer tijd. ,,Als het rus­ti­ger is, heb­ben kin­de­ren meer zin om naar school te gaan'', con­clu­deert hij. Jas­mijn snapt wat hij be­doelt. ,,Ze moe­ten meer tijd be­ste­den aan kin­de­ren op scho­len.’’ Ei­gen­lijk, vin­den de kin­de­ren, zou elk dorp of ie­de­re stad een school zo­als deze moe­ten heb­ben. ,,Ik woon bij­voor­beeld in Oegst­geest, daar is he­le­maal geen spe­ci­a­le school'', zegt Roos. 

De 12-ja­ri­ge Sou­hai­la heeft een grote glimlach op haar gezicht. "Kan ik uw tas misschien aannemen?", vraagt ze Kalverboer. Ze mag de kin­der­om­buds­vrouw van­och­tend rond­lei­den op haar school. Stie­kem is best een beet­je ze­nuw­ach­tig, al laat ze dat niet blij­ken. Als een vol­waar­dig reis­leid­ster laat ze klas­lo­ka­len zien en legt ze uit hoe het op deze school werkt. ,,Dit is de re­gen­boog­klas, daar zit­ten de jong­ste kin­de­ren in.’’ 

Bij­na twee jaar ge­le­den kwam ze op deze school te­recht, daar­voor zat ze op een 'nor­ma­le' school. ,,Daar werd ik ge­pest. Hier heb ik een jaar en twee maan­den in­ge­haald om­dat ze meer aan­dacht ge­ven. Ik ben echt heel blij met deze school. Ei­gen­lijk zou het over­al spe­ci­aal moe­ten zijn, dan krij­gen kin­de­ren een per­fec­te toe­komst.’’ Kal­ver­boer knikt be­grij­pend. Sou­hai­la glim­lacht. ,,Kom, we gaan weer naar bin­nen'', zegt ze en opent een klas­lo­kaal.

Waar­om de kin­der­om­buds­vrouw voor deze school heeft gekozen om haar kinderrechtentoer te beginnen? "Hier zitten kinderen met verscillende achtergronden die niet in het ge­wo­ne ba­sis­on­der­wijs pas­sen. Het is goed om te we­ten wat er in hun leef­we­reld speelt en waar we aan­dacht voor moe­ten heb­ben.’’ Zo hoor­de ze net al iets over leer­lin­gen­ver­voer. ,,Voor som­mi­ge kin­de­ren is het niet han­dig als ze bij el­kaar in een bus­je zit­ten, om­dat ze dan bij­voor­beeld ru­zie krij­gen. Dat is iets waar we over na kun­nen den­ken.’’

Ja, bus­ver­voer is in­der­daad een pro­bleem, zeg­gen de kin­de­ren. ,,Som­mi­ge bus­chauf­feurs let­ten al­leen op de weg, ter­wijl er ach­ter hen bij­voor­beeld met spul­len wordt ge­gooid'', zegt Jas­mijn. ,,En er zijn soms wacht­lijs­ten'', weet Max. Hij pleit daar­om voor meer bus­ver­voer voor kin­de­ren. 

Di­rec­teur Ta­lea van der Wal ziet te­vre­den toe hoe haar leer­lin­gen de school la­ten zien aan de kin­der­om­buds­vrouw en haar team. Ze is blij met het be­zoek. ,, Het is heel fijn dat er nu aan­dacht is voor de rech­ten van het kwets­ba­re kind.’’