Placeholder image

Huisdier op basisschool Woutertje van Leyden is er niet alleen voor de lol. Hond helpt de juf in de klas.

23 november 2017
Rom­melk­on­ten hou­den de klas op­ge­ruimd, want Sa­scha de hond mag ner­gens over strui­ke­len. Kin­de­ren met dys­lexie le­zen Sa­scha voor. En ver­le­gen ty­pes zet­ten een fer­me stem op, an­ders luis­tert de hond niet. De school­hond op ba­sis­school Wou­ter­tje van Ley­den krijgt din­gen voor el­kaar die leer­krach­ten soms niet luk­ken. (Bron: Leidsch Dagblad, 23 november 2017, Janneke Dijke)

Sa­scha is de hond van Leon Plomp, twee da­gen in de week lo­ca­tie­lei­der van de ba­sis­school aan de Leid­se Hout­markt. Op die da­gen neemt hij Sa­scha mee en is ze on­der­deel van de da­ge­lijk­se gang van za­ken. Haar kus­sen ligt af­wis­se­lend in een van de klas­sen en daar ligt ze rus­tig op, ter­wijl de juf­fen en mees­ters woord­jes spel­len en re­ken­som­men uit­leg­gen. Sa­scha blaft niet, wil op ver­zoek met ie­der­een knuf­fe­len en laat nie­mand nie­zen: de la­bra­dood­le is een anti-al­ler­gie­hond.

Waar­om een school­hond? Is het voor het baas­je een mak­ke­lij­ke ma­nier van op­vang? Ab­so­luut niet, zegt Plomp. ,,Een hond in de klas is goed voor de kin­de­ren'', zegt hij. ,,Het is niet al­leen leuk, het brengt ook echt iets op.’’ Dat bleek uit af­stu­deer­on­der­zoek van een van zijn stu­den­ten aan de Ho­ge­school Utrecht, waar hij drie da­gen per week werkt. Zij nam Sa­scha drie maan­den lang mee naar de school in Den Haag waar ze sta­ge liep. ,,Zij werk­te op een school voor spe­ci­aal ba­sis­on­der­wijs en had een heel druk­ke klas. Zo­dra de hond bin­nen­kwam von­den de kin­de­ren dat het rus­tig moest zijn en dat er niks op de grond mocht lig­gen.’’
 

Ver­drie­tig

Maar er zijn meer voor­de­len. ,,Een hond heeft geen oor­deel, hij spie­gelt al­leen je ge­drag. Als jij ver­drie­tig bent legt hij zijn kop op je been. Als jij wilt ren­nen, rent hij mee.’’ Een lie­ve, goed op­ge­voe­de, hond kan kin­de­ren van hun angst voor hon­den af hel­pen. ,,We le­ren de kin­de­ren hier hoe je een hond moet be­na­de­ren, dat je al­tijd eerst aan de baas moet vra­gen of je mag aai­en.’’ 

Een jon­ge­tje in groep vier toont on­ge­vraagd wat Sa­scha voor el­kaar krijgt. Hij vraagt of hij haar een snoep­je mag ge­ven. Na de fo­to­ses­sie voor de krant heeft Sa­scha dat wel ver­diend, vindt Plomp. Rus­tig geeft de jon­gen het snoep­je. Tot een paar we­ken ge­le­den durf­de hij dat nog niet, om­dat hij in het ver­le­den ge­be­ten is door een hond. Plomp kijkt tri­om­fan­te­lijk. Twee meis­jes uit de kleu­ter­groep ver­tel­len trots wat ze al­le­maal ge­leerd heb­ben. ,,Op de trap moet je de riem los­la­ten, an­ders val je’’, zegt Li­via. Ma­lou: ,,Ik was eerst bang. Ik dacht dat ze ging bij­ten, maar ze ging ge­woon lik­ken.’’
 

Op­lei­den

Col­le­ga's van Plomp zien nu al op te­gen het ver­trek van Sa­scha. Haar ver­blijf op de Wou­ter­tje van Ley­den is tij­de­lijk, net als dat van haar baas­je. Plomp helpt de school, die be­gin dit jaar open ging, met de op­start. Leer­kracht Hans Nijs­sen: ,,Op da­gen dat Leon er niet is, wordt ook Sa­scha echt ge­mist. Je zou als school bij­na zelf een hond op­lei­den, zo pret­tig is het.’’ Niet alle hon­den ko­men er­voor in aan­mer­king om school­hond te zijn. Sa­scha werd als pup­py al ge­schikt be­von­den als the­ra­pie­hond. ,,Daar­door ben ik me hier ver­der in gaan ver­die­pen, en het gaan uit­pro­be­ren'', ver­telt Plomp. ,,Dit kan niet met alle hon­den. Dat le­ren we ook aan de kin­de­ren: wat je nu met Sa­scha doet, mag je niet zo­maar bij an­de­re hon­den doen.’’